jan paweł ii droga do świętości scenariusz

JAN PAWEŁ II - DROGA DO ŚWIĘTOŚCI (TVP) (DIGIPACK) [2DVD] Stan Nowy Opakowanie digipack Nośnik płyta DVD. 56, 51 Rozstrzygnięto pierwszą edycję konkursu na scenariusz lekcji o Janie Pawle II "Droga do świętości". Komisja konkursowa w składzie: przewodniczący - Agata Szuta, Dyrektor Instytutu Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II w Krakowie oraz członkowie - ks. Czesław Bogdał, wicedyrektor Instytutu Dialogu Międzykulturowego im. Jan XXIII stał u sterów Kościoła tylko przez pięć lat, ale ten czas wystarczył, aby papież na zawsze zmienił oblicze Kościoła. Z lektury „Papież Jan XXIII. Droga do świętości” wyłania się obraz niezwykłego papież, który wyszedł do ludzi, otworzył się na wiernych, cenił sobie bezpośredni kontakt z człowiekiem. Artysta w jasny sposób chciał pokazać, że nowy święty, Jan Paweł II, wypełnił funkcję (rzeczywiście w innym planie) podobną do św. Patriarchy - bronił Świętej Rodziny i życia poczętego, wzór świętości w pracy, mężczyzna kontemplacji i modlitwy, najwyższy pasterz Kościoła. Jeszcze jedno spotkanie, w tym apelu przybliży młodym ludziom postać Wielkiego Polaka. Scenariusz apelu upamiętniający pontyfikat Jana Pawła II. Opracowały: Agnieszka Kuc. Zyta Leszczyńska. Cel główny: - uczeń, zna i szanuje postać papieża - Jana Pawła II. Umiejętności szczegółowe: Der Mann Meiner Freundin Flirtet Mit Mir. Poziomy katechezy Przedszkole 315 Klasy I-III 1434 Klasy IV-VI 1941 Klasy VII-VIII 1983 Szkoła średnia 944 Dorośli / rodzice 121 Okresy liturgiczne Adwent 171 Wielki Post 554 Wielkanoc 185 Boże Narodzenie 473 Okres zwykły / rok lit. / święta 165 Kościół Kościół 139 Maryja 342 Aniołowie 42 Święci / wielkie postacie 605 Jan Paweł II 604 Benedykt XVI 16 Franciszek I 17 Misje 107 Inne wyznania i religie 91 Liturgia i sakramenty Eucharystia / liturgia 397 Nabożeństwa / adoracje 377 Chrzest (przygotowanie) Sakramenty (poza Eucharystią) 135 I Komunia (przygotowanie) 311 Bierzmowanie (przygotowanie) 147 Małżeństwo (przygotowanie) 82 Teologia Teologia dogmatyczna 28 Teologia moralna / etyka 74 Teologia fundamentalna / apologetyka 8 Życie wiarą Biblia / Słowo Boże 644 Przykazania / jak żyć 163 Modlitwa 301 Świadectwa 48 Zagrożenia wiary 28 Metodyka katechezy Programy / akcje / ścieżki 195 Scenariusze lekcji 999 Pomysły i szkice 208 Powtórzenia, sprawdziany 644 Pomoce katechetyczne 1460 Opisy metod 55 Kolorowanki 130 Gazetki 274 Konkursy 376 Dyplomy 140 Programy komputerowe 27 Multimedia 1506 Zajęcia z komputerem 72 Nauczanie zdalne 3 Muzyka / śpiew 184 Adresaci katechezy Katecheza specjalna 184 Katecheza parafialna 155 Grupy parafialne, szkolne 304 Katechezy w języku rosyjskim 17 Wolontariat / Szkolne Koła Caritas Wokół katechezy w szkole Wychowanie / profilaktyka 201 Teksty teoretyczne / rozprawy 201 Gry i zabawy 179 Zebrania z rodzicami 60 Rekolekcje szkolne (i inne) 161 Wycieczki, kolonie 48 Dokumentacja 248 Awans zawodowy, prawo 296 Art. 42 Karty Nauczyciela 77 Uroczystości Jasełka / wigilie 291 Inne przedstawienia / uroczystości 652 Życzenia / wierszyki 90 Inne Varia 18 Scenariusz na rocznicę śmierci Papieża Jana Pawła II, doskonale nadaje się do przedstawienia w szkole podstawowej można również wykorzystać w kościele. Zostanie jeszcze później opracowana i dodana prezentacja multimedialna do scenariusza. Średnia ocen pliku Ten plik nie został jeszcze oceniony. Bądź pierwszy który go oceni. By ocenić plik musisz się zalogować. Drogę Jana Pawła II do świętości uznano za najszybszą w nowożytnej historii Kościoła. Zaczęła się ona w błyskawiczny sposób: Benedykt XVI zgodził się na beatyfikację swego poprzednika miesiąc i 11 dni po jego śmierci. Proces kanonizacyjny zamknął Franciszek. 13 maja 2005 roku Benedykt XVI podczas uroczystości w bazylice świętego Jana na Lateranie, a więc w katedrze biskupa Rzymu ogłosił nieoczekiwanie, że zgadza się na otwarcie procesu beatyfikacyjnego swego poprzednika, zmarłego 2 kwietnia. Tym samym uchylił wymóg 5 lat oczekiwania na otwarcie procesu po śmierci kandydata na ołtarze. Tak wybrany niespełna miesiąc wcześniej papież odpowiedział na hasła "Santo subito"(święty natychmiast) widniejące na transparentach, przyniesionych przez działaczy włoskich ruchów katolickich na uroczystości pogrzebowe Jana Pawła II, którym przewodniczył jako dziekan Kolegium Kardynalskiego. Ponadto po wyborze otrzymał petycję wielu kardynałów, proszących o szybkie rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego. Została ona przygotowana jeszcze przed zakończeniem konklawe. Pierwszy, diecezjalny etap procesu beatyfikacyjnego papieża Polaka rozpoczął się uroczyście na Lateranie 28 czerwca 2005 roku. Postulatorem procesu, a więc osobą odpowiedzialną za przebieg jego prac został polski ksiądz z wikariatu Rzymu Sławomir Oder. Wykazał się on zdaniem obserwatorów nadzwyczajną pracowitością i sprawnością, dzięki czemu szybko, a zarazem bardzo skrupulatnie - jak podkreślano - pokonane zostały kolejne etapy proceduralne. Spośród ogromnej liczby sygnałów o doznanych łaskach za wstawiennictwem papieża do beatyfikacji wybrany został przypadek niewytłumaczalnego z medycznego punktu widzenia wyzdrowienia urodzonej w 1961 roku francuskiej zakonnicy Marie Simon-Pierre z zaawansowanej choroby Parkinsona; tej samej, na którą cierpiał papież. Do uzdrowienia tego doszło w czerwcu 2005 roku, a więc dwa miesiące po śmierci Jana Pawła II. Cała wspólnota zakonna siostry Marie modliła się wtedy o jej uzdrowienie. W ciągu jednej nocy ustąpiły wszystkie coraz bardziej postępujące objawy choroby. Zakonnica odzyskała pełnię zdrowia i sił, wróciła do pracy w szpitalu. Równolegle z dochodzeniem w sprawie tego cudu zbierano dokumentację dotyczącą życia i heroiczności cnót kandydata na ołtarze. W jego ramach przed trybunałem w Rzymie i dodatkowo powołanym w Krakowie przesłuchano ponad 100 świadków kolejnych etapów życia Karola Wojtyły - przyjaciół, hierarchów kościelnych, najbliższych współpracowników z Watykanu, polityków, byłych polskich prezydentów. Pierwszy diecezjalny etap procesu beatyfikacyjnego zakończył się w bazylice świętego Jana na Lateranie 2 kwietnia 2007 roku, a więc w drugą rocznicę śmierci papieża. W ceremonii uczestniczył ówczesny prezydent RP Lech Kaczyński. Kilka miesięcy później rozpoczął się drugi, watykański etap procesu w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. W jego trakcie powstało tzw. positio, czyli dokument stanowiący podsumowanie wszystkich prac wraz z opracowaniem sylwetki Sługi Bożego i zeznań świadków, zebranych w trakcie dochodzenia kanonicznego. 14 stycznia 2011 roku Benedykt XVI wyraził zgodę na ogłoszenie dekretu o uznaniu cudu za wstawiennictwem Jana Pawła II, co formalnie po niecałych sześciu latach zakończyło proces beatyfikacyjny. Msza beatyfikacyjna pod przewodnictwem Benedykta XVI odbyła się 1 maja 2011 roku. Przybyło na nią około miliona wiernych, w tym ponad 100 tysięcy Polaków. Już tego dnia ówczesny watykański sekretarz stanu kardynał Tarcisio Bertone powiedział w wywiadzie telewizyjnym, że należy spodziewać się szybkiej kanonizacji Jana Pawła II. Jednocześnie postulator ksiądz Sławomir Oder natychmiast zaapelował do wiernych, by nadsyłali do jego biura sygnały o możliwym uzdrowieniu przypisywanym wstawiennictwu Błogosławionego. Do kanonizacji potrzebny był bowiem drugi cud. Ostatecznie wybrano przypadek uzdrowienia z tętniaka mózgu, jakiego doznała Floribeth Mora Diaz z Kostaryki. To przypadek - jak się podkreśla - spektakularny, gdyż do uzdrowienia doszło w wyjątkowym momencie, w dniu beatyfikacji Jana Pawła II. Floribeth Mora Diaz powiedziała mediom, że według lekarzy jej stan był beznadziejny. W kwietniu 2011 roku doznała ciężkiego krwotocznego udaru mózgu. Po serii badań lekarze uznali, że nic więcej nie mogą dla niej zrobić. “Musieliby zamknąć tętnicę aluminiowym klipsem, by nie dopuścić do dalszego krwotoku, ale nie mogli nic zrobić, bo znajdowała się ona w niedostępnym miejscu mego mózgu"- wyjaśniła Mora Diaz w wywiadzie telewizyjnym. 1 maja, kilka tygodni po udarze Floribeth obejrzała transmisję telewizyjną z beatyfikacji Jana Pawła II w Watykanie. Jej rodzina zaś poszła na miejscowy stadion, gdzie również można było obejrzeć przekaz ze mszy. Następnego ranka - jak dodała - znalazła przy swoim łóżku pismo ze zdjęciem Jana Pawła II na okładce. "Usłyszałam głos; który mówił do mnie: +Podnieś się, nie lękaj się+"- wspominała kobieta. "Byłam zaskoczona i patrzyłam dalej na pismo, powiedziałam: +Tak+ i wstałam"- dodała Floribeth Mora Diaz, która zapowiedziała swój przyjazd do Rzymu na kanonizację. Lekarze stwierdzili potem, że została wyleczona w sposób, którego nauka nie jest w stanie wyjaśnić. W lutym 2013 roku, a zatem w miesiącu abdykacji Benedykta XVI, postulator ksiądz Sławomir Oder złożył dokumentację dotyczącą tego cudu w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. W kwietniu przyjęła ją w głosowaniu komisja lekarzy, następnie komisja teologów, a 2 lipca - komisja kardynałów i biskupów z kongregacji. 5 lipca papież Franciszek uznał cud i zgodził się na kanonizację Jana Pawła II. 30 września zeszłego roku na konsystorzu wyznaczono datę kanonizacji - 27 kwietnia 2014 roku. To Niedziela Miłosierdzia Bożego, święto ustanowione przez Jana Pawła II. Jednocześnie Franciszek postanowił, że razem z polskim papieżem świętym ogłosi również błogosławionego Jana XXIII. Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kardynał Angelo Amato podczas konsystorza przypomniał, że obaj papieże stali na czele Kościoła w okresach "radykalnych transformacji" i krzewili ideę godności człowieka. Franciszek przychylił się do próśb polskich hierarchów o to, by kanonizacja nie odbyła się zimą 2013 roku, jak wcześniej planowano, lecz na wiosnę tego roku ze względu na masowy przyjazd polskich pielgrzymów, głównie autokarami. To w trosce o nich postanowiono zrezygnować z zimowego terminu uroczystości. Jan Paweł II zostanie ogłoszony świętym niespełna miesiąc po 9. rocznicy śmierci. Andreas Englisch wielokrotnie towarzyszył Ojcu Świętemu. Zbierał informacje i przyglądał się uzdrowieniom, jakie wydarzyły się za jego przyczyną. Na życzenie Papieża zachowywał wszystko w tajemnicy. Zgodnie z obietnicą po raz pierwszy napisał o tym dopiero po kilku latach od jego śmierci. Katalog Katarzyna Gmyrek, 2016-06-16MuninaUroczystości, ScenariuszeDzień Papieski „Jan Paweł II – Świętymi bądźcie” Piosenka: „Ty tylko mnie poprowadź” Tomasz Kamiński - Sylwia Narrator 1 „… mówi do was człowiek, który swoją duchową formację zawdzięcza polskiej kulturze, polskiej literaturze, polskiej muzyce, teatrowi, polskiej historii, polskim tradycjom chrześcijańskim, polskim szkołom, polskim uniwersytetom.” Narrator 2 Jan Paweł II to postać najbardziej znana na całym świecie. Miliony ludzi uczestniczyły w spotkaniach z nim podczas jego licznych pielgrzymek, miliardy widziały jego twarz na ekranie telewizora i na okładkach ilustrowanych książek. Narrator 3 Wielu bez trudu rozpoznaje jego mocny i ciepły głos, upominający się zawsze o prawa i godności dziecka Bożego. Narrator 4 I dlatego chcemy wciąż na nowo odkrywać prawdę, że jesteśmy dziełem Bożych rąk, a więc najdoskonalszego Stworzyciela. Skoro tak, to każdy z nas jest doskonałym dziełem. I w pierwotnym zamyśle Boga jesteśmy święci. Narrator 5 Ty i ja – jesteśmy święci. I możemy z naszą świętością albo iść do przodu rozwijając posiadane talenty, albo ją odrzucić. Narrator 6 Św. Jan Paweł II, którego dzisiaj przywołujemy, marzył o „erze ludzi świętych”. Sam dał nam przykład. Nie odrzucił zaproszenia Boga do świętości, ale też sam się nie wynosił, lecz pokornie szedł prostą drogą wiary. Narrator 1 Karol Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Od śmierci matki w 1929 roku wychowywał go ojciec- emerytowany oficer. Karol, nazywany Lolkiem, był najlepszym uczniem w mieście, sportowcem i aktorem amatorem. Narrator 2 „Kiedy byłem w gimnazjum, Książę Adam Stefan Sapieha, Arcybiskup Metropolita Krakowski wizytował naszą parafię w Wadowicach. Mój katecheta, ksiądz Edward Zacher zlecił mi przywitanie Księcia Metropolit. Miałem więc po raz pierwszy w życiu sposobność, ażeby stanąć przed tym człowiekiem, którego wszyscy otaczali wielką czcią. Wiem też, że po moim przemówieniu Arcybiskup zapytał katechetę, na jaki kierunek studiów się wybieram po maturze. Ksiądz Zacher odpowiedział: „ idzie na polonistykę”. Na co Arcybiskup miał powiedzieć: szkoda, że nie na teologię”. Narrator 3 „Historia mojego powołania kapłańskiego? Historia ta znana jest przede wszystkim Bogu samemu. Każde powołanie kapłańskie w swej najgłębszej warstwie jest wielką tajemnicą, jest darem, który nieskończenie przerasta człowieka. Każdy z nas kapłanów doświadcza tego bardzo wyraźnie w całym swoim życiu. Wobec wielkości tego daru czujemy, jak bardzo do niego nie dorastamy”. Narrator 4 „Chcę moje życie Tobą przeżyć, Boże; Tobie je oddać, jak od Ciebie wziąłem - Chcę, abyś rozpalił we mnie Łaski zorze, Daj piąć się ciągle wyżej, choć z mozołem.” Narrator 5 „Błagam Cię, Boże, byś zawsze był ze mną, Lecz nie koło mnie, ale zawsze we mnie – Był mi światłością w nocy pustkę ciemną; Błagam Cię, Panie, i wiem - nienadaremnie!” Narrator 6 „Pośród niesnasków Pan Bóg uderza W ogromny dzwon, Dla słowiańskiego oto papieża Otwarty tron” Narrator 1 „Twarz jego, słońcem rozpromieniona, Lampą dla sług, Za nim rosnące pójdą plemiona W światło - gdzie Bóg. Na jego pacierz i rozkazanie Nie tylko lud - Jeśli rozkaże - to słońce stanie, Bo moc - to cud.” Narrator 2 „A trzebaż mocy, byśmy ten Pański Dźwignęli świat... Więc oto idzie - Papież Słowiański, Ludowy brat...” Narrator 3 16 października 1978 roku z balkonu watykańskiego kardynał Feliczi ogłosił: Nagranie: Habemus Papam Narrator 1 Przyszedł ze Wschodu, zza Żelaznej Kurtyny, z kraju, gdzie Boga łączono zawsze z Honorem i Ojczyzną. Kiedy stanął na balkonie w obliczu tłumów zgromadzonych na Placu św. Piotra, był Papieżem z dalekiego kraju, z miasta królów, z miasta Krakowa. Narrator 2 „Niełatwo jest zrezygnować z powrotu do Ojczyzny, do tych pól umajonych kwieciem rozmaitem, pozłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem- jak pisał Mickiewicz(…), do tych ludzi umiłowanych, do tego Królewskiego Miasta. Ale skoro jest taka wola Chrystusa, trzeba ją przyjąć. Więc przyjmuję. Proszę Was tylko, aby to odejście jeszcze bardziej nas połączyło i zjednoczyło z tym, co stanowi treść naszej wspólnej miłości. Nie zapominajcie o mnie w modlitwie (…) Niech ten papież, który jest krwią z Waszej krwi i sercem z Waszych serc, dobrze służy Kościołowi i światu(…)” Narrator 3 I służył najlepiej, jak umiał. Podejmował wiele trudnych i bolesnych tematów. Mówił o rzeczach najważniejszych: o Chrystusie, wierze, wolności i godności człowieka. Pisał przełomowe encykliki, ale też wiersze poruszające serca. Narrator 4 „Przychodzisz do nas od Boga Przynosisz nadzieję, miłość i wiarę,” Narrator 5 „Rozbudzasz w nas to, co najszlachetniejsze Dodajesz sił w trwaniu niezłomnym.” Narrator 6 „Łagodzisz niepokoje Uciszasz rozterki, Wskazujesz drogę.” Narrator 1 „Przypominasz dzieje Tłumaczysz zdarzenia Wspierasz w zwątpieniu” Narrator 2 „Nasz Ojcze…” Narrator 3 „W Tobie siła Naszego Narodu W Tobie ufność i wiara w zwycięstwo W Tobie cierpliwość i rozwaga W Tobie bezpieczność wśród burz.” Narrator 4 Świat zapamięta go jako niestrudzonego pielgrzyma. Jan Paweł II stał się obywatelem świata. W centrum jego zainteresowania zawsze był człowiek. Narrator 5 „Ojcze Święty Orędowniku pokoju na ziemi, Pasterzu białych, czarnych i żółtych, Tych, co na wschodzie i zachodzie, bierzesz w ramiona miłość wszystkich.” Narrator 6 „Tam, gdzie staniesz na ziemi jest wiara, nadzieja i miłość A Ty stoisz pośrodku i zwiastujesz pokój u boku Czarnej Madonny orzesz świat I siejesz ziarno Bożej miłości.” Narrator 1 „Łączysz rozdarte serca, otwierasz nieczułe sumienia jednoczysz zabłąkane owce a wszystko po to, by człowiek dla człowieka był – bratem.” Narrator 2 Pragnienie spotkania z człowiekiem skłaniały Ojca Świętego do podejmowania trudów pielgrzymowania po całym świecie. Te wyjątkowe spotkania z wielotysięcznymi i wielomilionowymi zgromadzeniami nie tylko katolików uznać trzeba za najbardziej przełomowe. Narrator 3 Jan Paweł II miał szczególny dar. Potrafił sprawić, że każdy z obecnych w tłumie czuł, że Papież przybył, aby spotkać się właśnie z nimi. Piosenka: ”Moje wędrowanie” M. Szcześniak Narrator 1 Świętość Jana Pawła II przejawiała się w tym, iż potrafił być kimś ważnym dla młodych w czasach głębokiego kryzysu autorytetów. Do nas młodych Papież mówił: Nagranie: Jan Paweł II – Musicie od siebie wymagać… Narrator 1 Jan Paweł II potrafił przekazać im tę niepopularną dziś prawdę, że sensem życia człowieka jest dążenie do Boga, do świętości. To jest droga, którą Bóg dla człowieka zaplanował i tylko na niej można osiągnąć prawdziwe szczęście. Papież nie tylko pięknie o tym mówił, ale przede wszystkim sam w ten sposób żył. Narrator 2 Przed pontyfikatem Jana Pawła II świętość była czymś rzadkim, elitarnym i dla większości świeckich bardzo odległym. Ludzie myśleli sobie: „Ja, świecki, mam być świętym? To niemożliwe, świętość jest dla biskupów, ewentualnie kapłanów”. Papież licznymi kanonizacjami matek i ojców rodzin, ludzi ze wszystkich kręgów społecznych sprawił, że droga do świętości stała się jakby szersza i dostępna dla każdego z nas. Dzięki niemu zrozumieliśmy, że jesteśmy powołani do świętości bez wyjątku. Narrator 3 Pomimo tej zmiany „duch tego świata” odrzuca świętych, ponieważ oni są dla niego wyzwaniem, burzą utarte schematy i wzywają do sięgania wyżej. Jan Paweł II po prostu był, pracował i modlił się. A jego niezwykłe talenty i osobowość sprawiały, że inni wynosili go do coraz większych godności. Narrator 4 Św. Jan Paweł II wskazywał też szereg dróg wzrastania w świętości. Ukazywał On wiele razy, że świętość jest możliwa tu i teraz, w różnych typach powołania, w podejmowaniu codziennych obowiązków. Papież podkreślał, że święci są po to, by nas zawstydzać. Ważna jest zachęta, którą przekazał nam Ojciec Święty: Narrator 5 „Nie lękajcie się chcieć świętości! Nie lękajcie się być świętymi! Uczyńcie nowe tysiąclecie erą ludzi świętych (…) Święci nie przemijają, żyją świętymi i chcą świętości. Potrzeba, aby w sercach ludzi wierzących zagościło to pragnienie świętości, które kształtuje nie tylko prywatne życie, ale wpływa na kształt całych społeczności”. Nagranie - XIV Dzień Papieski „ Jan Paweł II – Świętymi Bądźcie”. Piosenka „Będę śpiewał Tobie mocy moja” - Sylwia Narrator 1 Przez cały swój pontyfikat Papież pisał testament. Narrator 2 „Czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy Pan wasz przybędzie”- te słowa przypominają mi ostateczne wezwanie, które nastąpi wówczas, kiedy Pan zechce. Pragnę za nim podążyć i pragnę, aby wszystko, co składa się na moje ziemskie życie, przygotowało mnie do tej chwili. (…). Narrator 3 Pozostawił nam natomiast cenne wskazówki, jak żyć. Zawdzięczamy mu najpiękniejsze i najbardziej wzruszające wspomnienia. Narrator 4 „Kiedy wiadomość o Twojej śmierci została ogłoszona, ludzie zgromadzeni na placu Świętego Piotra w Rzymie pochylili głowy. Ale zaraz potem rozległy się oklaski. Oklaski wyrażające uczucia również tych wszystkich, którzy chcieli być w tej szczególnej chwili. Wcale nie po to, by Cię opłakiwać, ale żeby Ci powiedzieć: dziękujemy za to, że byłeś. Dziękujemy, że otworzyłeś nam oczy na dar wiary. Dziękujemy za to, że kiedy czuliśmy się słabi, Twój przykład dodawał nam sił.” Narrator 5 „Dziękujemy, że wyszedłeś na spotkanie, które tak bardzo potrzebowało zobaczyć Cię i usłyszeć Twoje słowa: Szukałem was, teraz wy przybyliście do mnie. „Nie lękajcie się wyruszyć w nieznane. Idźcie odważnie, z wiarą i ufnością, wiedząc, że jestem z wami.” To Twoje słowa. Swoim życiem dałeś nam przykład, a my będziemy iść dalej.” Narrator 6 „Dziękujemy Ci dzisiaj przede wszystkim za przykład skromnego – świętego życia, który najpełniej wyrażał się w tym, że nie szukałeś zaszczytów. Chcemy odkryć dziś w sobie to niezwykłe powołanie do tego, by być ludźmi, którzy nie lękają się w swojej codzienności kroczyć drogą świętości. Niech ten wieczór wspomnień o naszym wielki Rodaku będzie okazją do pochylenia się nad tym niezwykłym zaproszeniem do kroczenia drogami świętości, które wiele razy proponował nam sam święty Jan Paweł II.” Narrator 1 „Przychodzimy do Ciebie, ludzie słabej wiary, Abyś nas umocnił przykładem swego życia I oswobodził od niepokoju” Narrator 2 „O dzień i rok następny. Twój to wiek dwudziesty Zasłynął nazwiskami potężnych tyranów I obróceniem w nicość ich drapieżnych państw.” Narrator 3 „Że tak będzie, wiedziałeś. Uczyłeś nadziei: Bo tylko Chrystus jest panem historii. …jakże to możliwe,” Narrator 4 „Że wielbią Ciebie młodzi z niewierzących krajów, Gromadzą się na placach głowa przy głowie, Czekając na nowinę sprzed lat dwóch tysięcy,” Narrator 5 „I przypadają do stóp Namiestnika, Który miłością objął ludzkie plemię. Jesteś z nami, i odtąd zawsze będziesz z nami.” Narrator 6 „Twój portret w naszym domu co dzień nam przypomni, Co może jeden człowiek, i jak działa świętość.” Piosenka: „Barka” Opracowała: Katarzyna Gmyrek Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione. Szczegóły 20 grudnia 2013 Rozstrzygnięto pierwszą edycję konkursu na scenariusz lekcji o Janie Pawle II "Droga do świętości". Komisja konkursowa w składzie: przewodniczący - Agata Szuta, Dyrektor Instytutu Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II w Krakowie oraz członkowie - ks. Czesław Bogdał, wicedyrektor Instytutu Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II w Krakowie, Barbara Munk i Edyta Sierosławska, specjaliści ds. animacji kultury, postanowiła przyznać następujące miejsca: I miejsce – nie przyznanoII miejsce – nagroda 500 zł – Pani Barbara Kroll, Szkoła Podstawowa nr 12 w TczewieIII miejsce – nagroda 300 zł – Pani Grażyna Modrzewska, Zespół Placówek Szkolno-Wychowawczo-Rewalidacyjnych w OstródzieWyróżnienie – nagrody książkowe – Pani Beata Kucharzewska, Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 5 w Piotrkowie Trybunalskim Gratulujemy i informujemy, że ze zwycięzcami konkursu skontaktujemy się telefonicznie i listownie. Prowadzący( dziewczyna i chłopiec; rozdzielają między sobą kwestie, które mają mówić): Wielki, ale pokorny. Wymagający, lecz jednocześnie wyrozumiały. Milczący wymownym milczeniem, Srogi łagodnym spojrzeniem. Jan Paweł II, święty, papież, Polak, Ludzki w swej świętości. Tą krótką charakterystyką chcielibyśmy rozpocząć naszą uroczystość poświęconą wielkiemu Polakowi pod przewodnim hasłem: Gramy w drużynie Jana Pawła poprowadzą:XXX (przedstawiona przez YYY)i YYY ( przedstawiony przez XXX).Całość powstań ! Baczność!Poczet sztandarowy Szkoły......- sztandar wprowadzić!Do hymnu hymnu sztandarowy szkoły.......- sztandar wyprowadzić!Spocznij!Serdecznie witamy wszystkich, którzy przybyli na dzisiejsze spotkanie: ........................................Proszę o zabranie głosu panią dyrektor ....( przemówienie ; potem, w zależności od sytuacji oddanie głosu komuś z zaproszonych gości).Prowadzący: Gramy w drużynie Jana Pawła II. Tak jak On chcemy się piąć aż po zwycięstwo. Pamiętamy słowa, które skierował do młodzieży: " Wy jesteście światłością świata, narodu i was zależy jutrzejszy dzień".Dziś koncentrujemy sie wokół pasji naszego patrona. Czym byłoby życie pasji? Łąką bez zapachu traw, szuflada bez skrzętnie ukrytych pamiątek albo wierszem bez metafor i Paweł II był człowiekiem renesansu: wszechstronnym, zaangażowanym, śmiałym w dzieciństwie Karol Wojtyła miał wiele zainteresowań. Uwielbiał piesze wycieczki, których tradycję zapoczątkował w rodzinie przyszłego papieża pradziadek Franciszek i dziadek Jana Pawła II pochodzili z regionu Beskidu Małego i byli stałymi przewodnikami pielgrzymów kierujących sie do Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie co roku odbywa się misterium Drogi Jaroszowicka, Iłowiec, Łysa Góra, Tatry, Pieniny- to ulubione szlaki pasją Karola Wojtyły była piłka nożna. Młody Lolek był członkiem piłkarskiej drużyny szkolnej w gimnazjum im. Karola Wadowity, a także zespołu ministrantów. Najpierw stał w obronie, z wiekiem częściej stał na kajaki, teatr równiez znalazły się w kręgu zainteresowań naszego śpiewamy:" Patronie nasz, my Twoim śladem..." Jako młodzi dzis ludzie chcielibyśmy wzorem Jana Pawła II piąć się wysoko w tym, czym będziemy się w przyszłosci zajmować, nieustannie się rozwijać, wzbogacać swoją wiedzę i umiejętności. I żyć z do obejrzenia występów naszych koleżanek i kolegów- pasjonatów muzyki, tańca i śpiewu ( ewent. dowolna częśc artystyczna)Jan Paweł II ukochał też pieśń. Często podkreślał,że kto śpiewa, podwójnie się do wspólnego śpiewania. Niech ten koncert pieśni, które były szczególnie bliskie Papieżowi, będzie wyrazem naszej od " Barki". To jedna z najbardziej ulubionych pieśni Jana Pawła II. On sam tak ja wspominał:" Właśnie ta pieśń wyprowadziła mnie z Ojczyzny...Miałem ja w uszach, kiedy usłyszałem wyrok nią rozstawałem się przez wszystkie te jakimś ukrytym tchnieniem Ojczyzny.". pieśń " Barka "W chwilach szczególnie trudnych Papiez zwracał się do była mu droga jak matka droga jest synowi. taka ludzka, a zarazem niezwykła więź, polegająca na bezgranicznym oddaniu. pieśń " Zapada zmrok"Jan Paweł II kochał polska przyrodę. Gdy został wybrany papieżem, trudno mu było rozstać się z wieloma miejscami, ale z górami w szczególności. W ich krajobraz wpisany byl niemalże na stałe. pieśń " Góralu, czy ci nie żal".Jan Paweł II- Polak- po sobie lekcję umiłowania ojczyzny, historii i tradycji. Polska jest jak matka-mówił-dlatego należy się jej cześć i szacunek. pieśń " Polskie kwiaty".Papież, zwany wielkim, widział Boga w przejawach codziennego życia. Często przypominał, że wszyscy jesteśmy braćmi, jedną wielką Bożą rodziną i razem mamy wołać: Abba, Ojcze. pieśn " Abba Ojcze".Nasze spotkanie dobiega końca. Dziękujemy.

jan paweł ii droga do świętości scenariusz